W poszukiwaniu swojej tożsamości 

Rzym, lata 70. XX wieku. W „Wiecznym Mieście” wraz z rodzicami mieszka 11-letnia Adriana, która wyróżnia się na tle swoich koleżanek ze szkoły. Urodzona jako dziewczynka, czuje się bardziej chłopcem, co manifestuje m.in. swoim wyglądem. Adriana czuje się niezwykle wyobcowana – nie znajduje zrozumienia ani w swojej rodzinie, ani wśród rówieśniczek. Szansą na przełamanie samotności staje się relacja z dziewczynką, żyjącą po drugiej stronie zbożowych pól… „Bezmiar” to kameralna opowieść o niedopasowaniu do społecznych schematów i wiążących się z tym konsekwencjach. Zapraszamy na marcowy seans w Kinie Konesera! 

KINO KONESERA: BEZMIAR

Poniedziałek, 2 marca, godz. 18.30

Bilet - 20 zł (do kupienia w kasie MDK przed seansem)

"Bezmiar" to piękna wizualnie opowieść o pewnej już mniej pięknej rodzinie. Emanuele’owi Crialese udało się pokazać wielowymiarowy obraz relacji matki i córki, obraz życiowych outsiderów, którzy próbują być sobą mimo środowiska, w którym żyją.

O czym jest film „Bezmiar”?
„Muszą zrobić ze mną jakiś cud. Ty i tata źle mnie stworzyliście. Nie jestem Adrianą (…) Nie masz takiej mocy, żeby mnie naprawić” – mówi szczerze matce Adri, biologiczna dziewczyna, które czuje się chłopakiem. Tożsamości płciowa to jeden z tematów „Bezmiaru”.

Adri chce być Andreą
Transpłciowość dotyczy dorastającego, wrażliwego człowieka, szukającego ratunku poprzez wznoszenie rąk ku górze, w nadziei nawiązania kontaktu z kosmosem. Wszak Adri powiada, że jest z innej galaktyki. Bezwarunkową akceptację znajduje jednak w pobliżu. W owym obozowisku Romów, w którym poznaje rówieśniczkę Sarę. W oczach Sary jest chłopakiem, Andreą i zaznaje z nią pierwszych, przelotnych pocałunków.

Kobieta w złotej klatce
Drugim tematem „Bezmiaru” jest kobiecość poddana opresyjnym rygorom. Clara nie pasuje bowiem do swej społecznej roli – żony, temperamentnej i zarazem uległej wobec męża, do tego odpowiedzialnej matki i kobiety godnej burżuazyjnego domu, w której przyszło jej żyć. Jednocześnie Clara pozostaje kobietą swoich czasów. Nie buntuje się. Nieśmiało napomyka Felipe o rozwodzie. Gdy chce dać upust emocjom, ucieka się do zgrywy i wygłupów u boku dzieci. Infantylna wariatka – tak widzą ją inni.

Obsada i twórcy
Adri gra debiutantka, Luana Giuliani. W jej matkę wciela się Penélope Cruz, diwa filmów Pedro Almodóvara i gwiazda hollywoodzkich superprodukcji, przypominająca w „Bezmiarze” heroiny pokroju Moniki Vitti. Na ekranie towarzyszy jej Vinzento Amato w roli Filipe, za kamerą stoi zaś Emanuele Crialese, jeden z najbardziej wpływowych włoskich filmowców, reżyser „Złotych wrót”, „Respiro” oraz „Terrafermy”. Pod ręką Crialese „Bezmiar” przybiera kształt subtelnego, kameralnego dramatu, w którym obraz domowej przemocy i queerowe konteksty nie są forte… choć w filmie pojawiają się także musicalowe wstawki.

Kilka słów o filmie

Rzym, lata siedemdziesiąte XX wieku, czasy ważnych zmian społecznych i kulturalnych, pełne blasku i splendoru. Młoda rodzina Borghetti właśnie wprowadziła się do jednego z nowo wybudowanych bloków mieszkalnych. Przeprowadzka ma wymiar słodko-gorzki. Chociaż rozpościerający się z najwyższego piętra widok na Rzym jest olśniewający, członkowie rodziny nie są sobie tak bliscy jak kiedyś.

Clara i Felice nie są już zakochani, ale nie potrafią się rozstać. Dla Clary jej wyjątkowa relacja z trójką dzieci staje się ucieczką przed samotnością. Najstarsza córka, Adriana (11) korzysta z tego, że nikt w sąsiedztwie jej nie zna i zaczyna udawać przed innymi dziećmi, że jest chłopcem. Prowadzi to do rodzinę do krytycznego punktu.